1. Жоғарғы сот төрағасын тағайындаудың еселігіне шектеу енгізіледі және оны Қазақстан Республикасы Президентінің жеке-дара тағайындауы бекітіледі. Бұл ретте Жоғарғы соттың судьяларын құрылтайшы Президенттің ұсынуы бойынша сайлайды және босатады.
Конституцияда Жоғарғы сот төрағасын Президенттің жеке-дара тағайындауы жоғарғы сот сатысының басшылығын қалыптастырудың бірыңғай, түсінікті және заңды тәртібін белгілейді және кадрлық шешім үшін саяси-құқықтық жауапкершілікті шоғырландырады.
«Бір реттен артық емес» деген шектеу басшылықтың ұзақ мерзімді тұлғалануына жол бермейді, тұрақты бейресми тәуелділіктердің тәуекелдерін төмендетеді және ротация деңгейін арттырады, бұл өз кезегінде сот жүйесінің институционалдық тәуелсіздігін және оның бейтараптығына деген сенімді нығайтуға ықпал етеді.
Осыған ұқсас тәсіл Бас прокурорға және Қазақстан Республикасындағы Адам құқықтары жөніндегі уәкілге қолданылады.
2. Сот төрелігін жүзеге асыру қағидаттары қайта қаралды.
Адвокатура институты алғаш рет Конституция деңгейінде бекітіліп, оның мақсатын сот қорғауы мен заң көмегіне құқықты іске асыруға жәрдемдесу ретінде анықтайды.
Сондай-ақ заң көмегін заңға сәйкес адвокаттар мен өзге де адамдар көрсететінін белгілей отырып.
Адвокатураны конституциялық тану адвокатураны сот төрелігі мен адам құқықтары инфрақұрылымының жүйелік элементі ретінде белгілеу арқылы қорғау құқығының кепілдігін және білікті заң көмегіне қол жеткізуді нығайтады.
Қызмет тәртібі, құқықтар, міндеттер және жауапкершілік мәселелері бойынша заңға бір мезгілде сілтеме жасау адвокатураның тәуелсіздігі мен кәсіби бақылаудың қажетті тетіктері арасындағы тепе-теңдікті сақтай отырып, сондай-ақ құқық қолдану практикасының дамуына байланысты реттеудің икемділігін қамтамасыз ете отырып, сапа, этика және тәртіптік жауапкершілік стандарттарын егжей-тегжейлі белгілеуге мүмкіндік береді.