Қуаты 1 гигаватт болатын атом электр станциясы (АЭС) жыл сайын шамамен 50 текше метр радиоактивті қалдық шығара отырып, 1–1,5 миллион халқы бар қаланы электр энергиясымен қамтамасыз ете алады.
Салыстырмалы түрде, осындай көлемде энергия өндіретін жылу электр станциясы (ЖЭО) шамамен 200–300 мың тонна қалдық шығарады. Осылайша, АЭС көмір станцияларына қарағанда қалдықтарды әлдеқайда аз мөлшерде шығарып, экологиялық таза энергия көзіне айналады.
АЭС-тің басты артықшылықтарының бірі – оның қалдықтары ауаға шығарылмайды. Бұл дегеніміз, көмірқышқыл газы мен басқа да зиянды бөлшектер атмосфераға таралмайды, сол арқылы ауаның ластануы айтарлықтай азаяды. Көмір станциялары атмосфераға үлкен көлемде зиянды заттар шығарады, ал АЭС қоршаған ортаға мейлінше қауіпсіз технология болып табылады.
Қалдықтардың өңделуі және сақталуы
АЭС қалдықтары олардың түріне байланысты сақталуы немесе қайта өңделуі мүмкін. Мысалы, пайдаланылған ядролық отын қалдық болып саналмайды, себебі оны қайта өңдеп, энергия көзі ретінде қайта қолдануға болады. Бұл ұзақ мерзімді энергия шешімдерінің бірі болып саналады. Кейбір ядролық қалдықтарды арнайы қоймаларда сақтайды, олар халықаралық қауіпсіздік стандарттарына сәйкес келеді.
Технологиялардың дамуы
Болашақта арнайы реакторлар аса қауіпті радиоактивті элементтерді жойып, қалдықтарды азырақ қауіпті ете алады. Мұндай реакторлар термоядролық синтез технологияларын қолдануы мүмкін, бұл қалдықтардың мөлшері мен зияндылығын айтарлықтай азайтуға мүмкіндік береді.
Осылайша, АЭС қалдықтары халықаралық стандарттар бойынша сақталып, қайта өңделеді. Қазақстан ядролық материалдармен жұмыс істеу бойынша үлкен тәжірибеге ие, сондықтан барлық қауіпсіздік шаралары қатаң сақталады. Қазіргі заманғы технологиялардың арқасында АЭС-ті пайдалану экологиялық қауіпсіздік пен тұрақтылықты қамтамасыз етіп, энергетикалық қажеттіліктерді қанағаттандыруға мүмкіндік береді.
